يکشنبه ٠٤ آبان ١٣٩٩
شستن دست ها قبل از طعام فقر و تنگدستى را مى زدايد و بعد از آن ناراحتى ها و آفات را از بين مى برد.صفحه اصلی > اخبار  
منو اصلی
عنوان

قال رسول الله(ص):

اتق دعوة المظلوم فإنما یسال الله حقه وان الله لن یضیع لذی حق حقه


از نفرین مظلوم بپرهیز زیرا وی به دعا حق خویش را از خدا میخواهد و خدا حق رااز حق دار دریغ نمیدارد.


کنزالعمال، ج. ۳، ص. ۵۰۷، ح. ۷۶۵۰،

عنوان

 از ابى عبد اللَّه (ع) روايت شده كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: «هيچ شخص مسلمانى پس از اسلام از هيچ چيزى بهتر از همسرى مسلمان بهره نبرده است؛ كه چون به او بنگرد، شادمانش مى‏كند، چون فرمانش دهد، از او فرمان مى‏برد، و چون از او غايب شود، در مورد خويش و مال او، [مصلحت و آبرويش را] حفظ مى‏كند».

اوقات شرعی
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 545677
 بازدید امروز : 541
 کل بازدید : 2412779
 بازدیدکنندگان آنلاين : 1
 زمان بازدید : 0/1875
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
عضويت جديد
اخبار > تنبيه يعني آگاه ساختن و به طور کلي عبارت است از: ارائه يک محرک آزار دهنده يا تنبيه کننده، به دنبال يک رفتار نامطلوب، به منظور کاهش دادن يا از بين بردن آن رفتار.


  چاپ        ارسال به دوست

چهل نکته در باره تنبيه بدني

تنبيه يعني آگاه ساختن و به طور کلي عبارت است از: ارائه يک محرک آزار دهنده يا تنبيه کننده، به دنبال يک رفتار نامطلوب، به منظور کاهش دادن يا از بين بردن آن رفتار.

تنبيه يعني آگاه ساختن و به طور کلي عبارت است از: ارائه يک محرک آزار دهنده يا تنبيه کننده، به دنبال يک رفتار نامطلوب، به منظور کاهش دادن يا از بين بردن آن رفتار.
 
1- کودک بايد در حد فهم و توان عقلي اش، هم درک کند و هم بپذيرد که چرا تشويق يا تنبيه مي شود.
 
2- تشويق و تنيبه، مناسب با عمل و رفتار انجام شده از جانب کودک و مربي باشد.
 
3- ريشه و علت خطا براي هر دو، هم مربي و هم کودک به طور کامل مشخص و روشن شده باشد.
 
4- تنبيه بدني، خشن ترين و نامطلوب ترين روش تغيير رفتار است.
 
5- تنبيه، رفتار نا مطلوب را در فرد از بين نمي برد بلکه به شکل موقتي آن را خاموش مي کند.
 
6- تنبيه بدني، ممکن است باعث شرکت نکردن کودک، و به کنارگيري او از فعاليت ها بيانجامد.
 
7- خشونت تمايل به خشونت را کاهش نمي دهد، بلکه خشونت موجب خشونت است.
 
8- تنبيه شديد يا مقيد کننده، مي تواند بي اندازه ناکام کننده باشد و ناکامي، خود يکي از علل اصلي پرخاشگري است.
 
9- والديني که تنبيه شديد اعمال مي کنند، فرزنداني پرخاشگر به بار مي آورند.
 
10- تنبيه، گرانترين و در عين حال کم اثر ترين وسيله يادگيري و اصلاح رفتار است.
 
11- فرد تنبيه شده، ممکن است براي احتراز از تنبيه، از يک رفتار، اجتناب، اما رفتارهاي ديگر را جانشين آن کند.
 
12- تنبيه، کودک را ترسو بار مي آورد و کتک نيز، شخصيت کودک را در هم شکسته و تعادل رواني او را بر هم مي زند.
 
13- شخص تنبيه شونده، ممکن است سر انجام به تنبيه کننده حمله ور شود و در مقابل او بايستد.
 
14- تنبيه موقعيت فردي و اجتماعي فرد را متزلزل مي کند.
 
15- تنبيه هاي بدني، ممکن است به ايجاد عقده، نسبت به اولياء و مربيان منجر شود و حالت طغيان و سرکشي را در کودک برانگيزاند.
 
16- تنبيه، باعث واکنش هاي رواني و عاطفي، مانند: اضطراب – ترس افراطي – دلشوره دائمي و ... شود.
 
17- تنبيه، باعث مي شود تنبيه شونده از کليه چيزهايي که در ارتباط با تنبيه است، متنفر شود.
 
18- کساني که شاهد تنبيه شدن افراد، توسط ديگران بوده اند، در مواقع و مکان هاي ديگر، خود به تنبيه ديگران اقدام کرده اند.
 
19- تنبيه، در کاهش رفتار نامطلوب به طور موقت مؤثر است اما موجب نابودي رفتار نامطلوب نمي شود و چه بسا به افزايش رفتار نا مطلوب کمک کند.
 
20- نبايد در تنبه زياده روي نمود، چون در اقر تکرار و زياده روي، اثر خود را از دست مي دهد و فرد با تنبيه سازگار مي شود.
 
21- معلم، نبايد به هيچ وجه امر تنبيه را به دانش آموزان ديگر محول کند، که اين امر، در روان کودک و هم چنين در روابط فيمابين دانش آموزان اثر ناروا و زيانبخش بر جاي مي گذارد.
 
22- تبينه بايد بيدرنگ و متناسب با جرم، سن و توان افراد باشد.
 
23- تحقيقات روانشناسي نشان مي دهد که، 90 شيطنت هاي بچه ها مرضي نيستند.
24- بسياري از تنبيه ها، به دليل عدم درک روان و ذهن کودک در حال رشد است.
 
25- از تنبيه بدني، سرزنش و خجالت دادن کودک، جداً و قوياً خود داري کنيد.
 
26- از لجبازي کردن، سربه سر گذاشتن، مشاجره با کودک، خود داري کنيد.
 
27- تنبيه باعث خشم کودک مي شود و اين احساس را در وي به وجود مي آورد که هيچ کس اورا درک نمي کند.
 
28- تنبيه محصول هيجان و عواطف است تا منطق و دليل.
 
29- تنبيه بدني، گاهي ماهيت(ديگر آزاري دارد) يعني معلم يا والدين با تنبيه کودک از لحاظ عاطفي ارضا مي شوند.
 
30- والديني که طغيان را با طغيان جبران مي کنند، الگويي از طغيان براي کودک فراهم مي کنند.
 
31- تنبيه کردن، يعني آسيب رساندن و تنبيه، مبارزه با معلول است نه علت.
 
33- تند ترين و غالباً بي حساب ترين، کم اثرترين و خشن ترين واکنش در برابر رفتار نا مطلوب ديگران، تنبيه بدني است.
 
34- تنبيه بدني، شخصيت فرد را مضمحل مي کند.
 
35- تنبيه، اغلب، متابعت به بار نمي آورد.
 
36- هر خطا و اشتباه کودک قابل تنبيه نيست.
 
37- در مقام تنبيه، به رخ کشيدن خوبي هاي همسالان موجب تحريک حسادت کودک مي شود.
 
38- سعي کنيد به جاي تهديد و تنبيه، انتقال و بدبيني، نقاط مثبت افراد را مد نظر قرار دهيد.
 
39- معروف ترين قانوني که اسلام، معلمان و مربيان را بدان دعوت کرده است قانون تشويق است.
 
40- تنبيه امکان دارد رفتار نامطلوب را تقويت نمايد.


١٣:٤٢ - جمعه ١٨ آبان ١٣٩٧    /    شماره : ٣٩٢٧    /    تعداد نمایش : ٥٣٠


امتیازدهی
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





© Jbf-ar.org . All rights reserved.