دوشنبه ٣٠ فروردين ١٤٠٠
صفحه اصلی > مقالات 
تازه هاي بخش
...به جوانان عزیزم، در آغاز فصل جدید جمهوری اسلامی
کارایی اندیشه دینی در فعالیت روحانیون بایستی نمود عینی داشته باشد چرا که این امر درخواست مهم آحاد مردم جامعه است.
کارشناس فرهنگی بانوان تبلیغات اسلامی اردبیل از فعالیت نهضت تبلیغ زنان در فضای مجازی خبر داد.
از بيانات مقام معظم رهبري مدظله العالي در پنجمين کنگره نهج البلاغه (1)
از بيانات مقام معظم رهبري در دومين کنگره نهج البلاغه (2)
کارشناس فرهنگی بانوان تبلیغات اسلامی اردبیل از اجرای طرح ملی نهضت پیشرفت بانوان در استان اردبیل خبر داد.
کارشناس فرهنگی بانوان تبلیغات اسلامی اردبیل از اجرای طرح ملی نهضت پیشرفت بانوان در استان اردبیل خبر داد.
اداره امور قرآنی تبلیغات اسلامی استان اردبیل در سی و دومین نشست رؤسای ادارات امور قرآنی استان‌ها، به‌عنوان رتبه دوم کشوری معرفی و تجلیل شد.
نهمين پيشواي مسلمانان، امام جواد(ع)، در دهم رجب سال(195 ه . ق)، در شهر مدينه ديده به جهان گشود
زينب(س) زبان علي(ع) در کام است و ذوالفقار علي(ع) در نيام.
حجه الاسلام جعفرزاده گفت: ولایت مداری تمام عیار و دفاع از مکتب اسلام از خصوصیات بارز پیام رسان قیام کربلا حضرت زینب (س) است که بایدالگوی تربیتی و دینی در جامعه باشد.​​​​
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 865302
 بازدید امروز : 2487
 کل بازدید : 2669696
 بازدیدکنندگان آنلاين : 2
 زمان بازدید : 0/1094
اخبار > گاهي در تاریخ، انسان هاي بزرگي مي درخشند که مدال افتخار مي گیرند و بر بلنداي شکوه انسانیت مي ایستند


  چاپ        ارسال به دوست

زینت پدر(بررسي شخصیت و مقام حضرت زینب(س))

گاهي در تاریخ، انسان هاي بزرگي مي درخشند که مدال افتخار مي گیرند و بر بلنداي شکوه انسانیت مي ایستند

گاهي در تاریخ، انسان هاي بزرگي مي درخشند که مدال افتخار مي گیرند و بر بلنداي شکوه انسانیت مي ایستند و همواره الگوي نسل هاي بشري هستند. بدون شک از این نمونه ها حضرت زینب(س) دختر امیرمؤمنان علي(ع) و فاطمه(س) مي باشد. همان شخصیت بزرگي که تاکنون ده ها کتاب و صدها مقاله درباره، او نگارش یافته است. دانشمندان و تاریخ نگاران شیعه و سنّي، هر کدام از دیدگاه خویش، به زندگاني و قهرماني این بانوي سترگ نگریسته و آن را مورد تحلیل و تجلیل قرار داده اند.

شخصیت حضرت زینب(س)

روانشناسان مي گویند: عوامل وراثت، تربیت، و محیط، در تکوّن و ساختار پایه هاي شخصیت آدمي نقش بنیادي، دارند. درباره زینب(س) سه اصل اساسي فوق جایگاه ویژه اي داشت:

 

الف: وراثت: او از سرچشمه نبوّت و ولایت، نشأت گرفت. جدش خاتم پیامبران(ص) است که زینب از خمیره ذات او آفریده شده است. رسول خدا(ص) فرمود: «وُلْدُ فاطِمَةَ فَانَا وَ لِیُّهُم وَ عُصبَتُهُم، و هُم خُلِقُوا مِن طِینَتِي...»؛ «فرزندان فاطمه(حسن، حسین، زینب، و امّ کلثوم) که من ولي و سرپرست نَسَبي آن ها هستم، از طینت و خمیره ذات من آفریده شده اند...» بنابراین زینب(س) ژِن رسول خدا را در خود دارد و او وارث خاتم پیامبران مي باشد و شخصیت او از خمیر مایه وجود رسول اللّه ریشه گرفته است. مادر این بانو دختر پیامبر(ص) و بهترین زنان عالم است و پدرش مولاي متقیان(ع) وصي رسول خدا مي باشد، از این رو شخصیت نازنین زینب(س) آمیزه اي از حالات ملکوتي رسول خدا(ص) و علي و فاطمه(س) است، و این بانو مراتب کمال خویش را از این سه شخصیت بزرگ به ارث گرفته است.

ب: تربیت: زینب از آغاز ولادت تا حدود شش سالگي در دامان پُر مهر پیامبر و علي تربیت یافت. او از سینه زهرا(س) شیر نوشید و در پرتو وجود علي(ع) و نظارت دقیق وي رشد نمود. رسول خدا(ص) فرمود: «مَا نَحَلَ وَالِدٌ وَلَدا نَحْلاً، اَفضَلُ مِن اَدَبٍ حَسَنٍ»؛ «هدیه اي از سوي پدر به فرزند، بهتر از حُسن ادب وتربیت نیک نمي باشد.» تربیت زینب، توسط پیامبر و علي، و مادري چون زهرا و برادراني همانند حسن و حسین(ع) سبب شد که این شخصیت والامقام به عنوان سوّمین بانوي جهان اسلام بعد از حضرت خدیجه و فاطمه(س) به شمار آید.

ج: محیط: یکي دیگر از پایه هاي مهم ساختمان شخصیت آدمي محیط است. زینب (س) در محیطي که کانون فضایل، صفا و صمیمیت بود، رشد و نمو یافت. محیط زندگي زینب، در شهر مدینه، خانه علي، فاطمه، حسن و حسین بود؛ همان خانه اي که کعبه آمال و محبوب دل هاي مؤمنان بوده و هست. چنین محیط نوراني و خانه با برکت، ارزش هاي والاي دیني و انساني را در وجود پر برکت زینب بارور و شکوفا ساخت.

د: شخصیت حضرت زینب(س): از این عوامل مهم تر شخصیت ذي جود خود ایشان است.

 

حضرت زینب(س) در کودکي

از دوران کودکي، نبوغ بي نظیر و درک فوق العاده در وجود بانوي قهرمان کربلا به ویژه در مسائل اعتقادي مشاهده مي شد، یک بار پدرش امیر المؤمنین(ع) وي را روي زانوي خویش نشانید و به او فرمود: بگو«احد» یعني یکي، زینب(ع) گفت: احد، سپس علي(ع) فرمود: بگو: «اثنین» یعني دو تا، زینب ساکت شد، مولاي متقیان فرمود: سخن بگو، زینب گفت: زباني که به گفتن«یک» گردش نموده چگونه«دو تا» بگوید، امام(ع) از پاسخ عمیق زینب مسرور شد، و او را به نشانه محبت و تجلیل به سینه چسبانید و بوسید. بار دیگر زینب خردسال از پدر پرسید: پدر جان! آیا ما فرزندانت را دوست داري؟ علي(ع) فرمود: آري«اَولادُنا اَکبادُنا»؛ «فرزندان ما، پاره هاي جگر ما هستند.» زینب عرض کرد: اي پدر! «حُبّان لا یَجتَمِعَانِ فِي قَلبِ المُؤمن»؛ «دو محبت در دل مؤمن یک جا جمع نمي شود». «وَ اِنْ کانَ لابُدَّ، فَالشَّفَقَهُ لَنُا وَ الحُبُّ للّه خالِصَا، فَازْ دَادَ عَلِي حُبُّا»؛ «و اگر به این محبت چاره نیست، باید به ما دلسوزي داشته باشي و محبت مخصوص خداوند باشد. به خاطر تیزفهمي و درک عالي زینب(س) امیر مؤمنان، محبت خود را نسبت به دخترش بیشتر کرد.» زینب(س) با این سخن به توحید خالص، اشاره کرد که همانا دلبستگي و دوستي حقیقي براي خداست، ولي دوستي فرزندان، به معني مهرباني و دوستي ظاهري است. آري زینب(س)، که در پرتو تعلیمات پیامبر(ص) و علي(ع) و در آغوش زهرا(س) و در کنار حسن و حسین(ع) تربیت و رشد یافته، چرا این گونه نباشد؟!

 

فضایل و مناقب عقیله بني هاشم(س)

زینب کبري(س) داراي فضایل و مناقب فراوان بود. همان گونه که اشاره رفت، این بانوي با عظمت را عالمه غیر معلّمه، عقیله بني هاشم، معصومه صغري، امینة الله، نائبة الزهراء، نائبة الحسین، عقیلة النساء، شریکة الشهداء، بلیغه، فصیحه، عابده آل علي، فاضله، شریکة الحسین... لقب داده اند، که توضیح هر کدام فرصتي دیگري را مي طلبد. زینب بانوي بلند قامت، نیکو چهره و عالي مقام بود. در وقار و شخصیت مانند جده اش خدیجه(س) در حیا و عفّت هم چون مادرش فاطمه(س)، در رسایي و شیوایي بیان، مانند پدرش علي(ع)، در حلم و بردباري چون امام حسن(ع) و در شجاعت و قوّت قلب، مانند برادرش حسین بود. در ذیل گوشه هایي از فضیلت هاي زینب را بر مي شماریم:

1. علم و دانش: سخنان و خطبه هاي عالمانه، همراه با استدلال به آیات قرآن، در کربلا، بازار کوفه، مجلس عبیداللّه زیاد، در بین راه کوفه و شام، و هم چنین در دربار «یزید»، از سوي زینب هر کدام شاهدي بر عظمت دانش این بانو است. ابن عباس، گفتار پر ارج فاطمه زهرا(س) را درباره فدک، از زینب نقل کرده و مي گوید: «عقیله ما زینب دختر علي چنین گفت...» افزون بر آن درس تفسیر قرآن از سوي زینب، براي زن هاي کوفه در زمان حکومت پدرش علي(ع) بیانگر دانش اوست. زینب مقام بیان روایت و حدیث را دارا بوده است، چنان که محمد بن عمرو، عطاء بن سایب، فاطمه بنت حسین و دیگران، از زینب نقل حدیث کرده اند. عقیله بني هاشم حتي آگاهي به حوادث آینده را از پدر بزرگوار خود فرا گرفته بود، همان گونه که بعضي از اصحاب پیامبر (ص) مانند سلمان، ابوذر و برخي از یاران علي(ع) مانند میثم تمار، رشید هجري، به این گونه اسرار آگاه بودند. زینب داناي اسرار بوده و خطبه او در مجلس یزید و پیشگویي هایش شاهد این مدّعاست. زینب دانش سرشار داشت، طبیعي است کسي که از محضر پیامبر(شهر علم) و علي(ع)(دروازه علم) کسب دانش نموده باشد، بایستي دریاي علم باشد.

 

2. پرستش و عبادت: عبادت از رفیع ترین مقام آدمي است. ائمه(ع) هر کدام مرتبه اعلاي این مقام را دارا بودند و با خداي خویش انس و الفت ویژه داشتند. دخت والا گهر علي، نهایت عبادت و تعظیم را در برابر پروردگار داشته است. زینب از نیایش و نمازهاي پیامبر با خبر بود، چنان که خداوند به او وحي کرده بود: «اي پیامبر! ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که، بر اثر عبادت خود را به مشقّت اندازي!» زینب نمازهاي مادرش زهرا و پدرش علي را شاهد بود، او نیایش هاي امام مجتبي(ع) را در دل شب ها و روزها دیده بود، عبادت و مناجات هاي حسین(ع) را به ویژه در شب و صبح عاشورا به تماشا نشسته بود و هر یک براي او درس و الگوي عبادت و مناجات بود. حضرت زینب کبري(س) شب ها به عبادت مي پرداخت، و در دوران زندگي هیچ گاه تهجّد را ترک نکرد و آن چنان اشتغال به عبادت ورزید که ملقّب به«عابده آل علي» شد. شب زنده داري زینب، حتي در شب دهم و یازدهم عاشورا، با آن همه اندوه و مصیبت ها ترک نشد. فاطمه دختر امام حسین(ع) مي گوید: «در شب عاشورا، عمه ام پیوسته در محراب عبادت ایستاده بود، نماز و نیایش داشت و پیوسته اشک هاي او سرازیر مي شد». امام زین العابدین(ع) هم سفر زینب در کوفه و شام، مي فرماید: «اِنَّ عَمَّتي زینب(س) کانَت تؤدّي صلاتها، من قیام الفرایض و النوافل عند مسیرنا من الکوفة الي شام و في بعض المنازل کانت تصلي من جلوسٍ لشدة الجوع و الضعف... لانّها کانت تقسّم ما یصیبها من الطعام علي الاطفال...»؛ «عمه ام زینب در طول سفر اسارت از کوفه تا شام، پیوسته نمازهاي واجب و مستحب خود را انجام مي داد و در بعضي از منزل گاه ها مي دیدم که وي بر اثر ضعف و گرسنگي، نماز خود را نشسته مي خواند، چرا که سهمیه غذاي خود را میان کودکان تقسیم مي کرد و دیگر توان ایستادن نداشت.» ارتباط زینب با خداوند آن گونه بود که حضرت سید الشهدا(ع) در روز عاشورا، هنگام وداع به خواهرش فرمود: «یا اختي لا تنسیني في نافلة اللیل»؛ «اي خواهر! مرا در نمازهاي شب، فراموش نکن.»

 

3. حجاب و عفت: از منظر اسلام، یکي از مهم ترین وظایف بانوان، پاسداري در حفظ حریم حجاب و عفت است. در قرآن مجید در چند آیه به ضرورت حجاب براي زنان تصریح و در چهارده آیه درباره عفّت و پاکدامني هشدار داده شده است. در احادیث نیز هشدارهاي فراواني در این زمینه آمده است. عقیله بني هاشم، در حجاب و عفت، مانند مادرش فاطمه زهرا(س) بود و به این مهم بسیار اهمیت مي داد. تا پیش از عاشورا و جریان اسارت، مردي نا محرم زینب را ندیده بود، چنان که در تاریخ آمده است: «هنگامي که زینب مي خواست به مسجد النبي کنار قبر رسول خدا(ص) برود علي(ع) دستور مي داد شب برود و به حسن و حسین(ع) مي فرمود همراه خواهر شان باشند. حسن(ع) جلوتر و حسین(ع) پشت سر، زینب در وسط حرکت مي کرد، آن ها از سوي مولاي متقیان مأمور بودند که حتّي چراغ روي مرقد منوّر پیامبر را خاموش کنند تا چشم نا محرم به قامت زینب نیفتد. یحیي مازني مي گوید: «من در مدینه، مدت زیادي همسایه علي(ع) بودم، سوگند به خداوند، در این مدت، هرگز زینب را ندیدم و صدایش را نشنیدم.» حجاب و عفاف زینب به گونه اي بوده است که علامه مامقاني در این باره مي گوید: «و هي في الحجاب فَرِیدَةٌ لم یرَ شخصُها اَحَدٌ من الرجال في زمانِ ابیها و اخویْها الي یوم الطَّفِ»؛ «زینب در حجاب و عفاف یگانه روزگار بوده است؛ کسي از مردان، در زمان پدر او و برادرانش تا روز عاشورا، او را ندیده بود.»

 

4. صبر و ثبات: از منظر دین، صبر جایگاه بس والایي داشته و قرآن به صبر کنندگان بشارت داده است. مقام صبر نسبت به ایمان همانند سر براي بدن است. زینب(س) نمونه و تجسم عالي صبر و پایداري است. مقاومت و شکیبایي در برابر مصایب و مشکلات، به ویژه در نهضت عاشورا، در راه پاسداري از حریم دین و کرامت انسانیت از خصیصه هاي بارز این بانوي بزرگ مي باشد. صبر و ثبات شگفت انگیز زینب، همگان را به اعجاب واداشته است؛ زیرا از پنج سالگي براي او مصایب جانکاه یکي پس از دیگري شروع شد؛ ولي زینب در برابر همه این مصیبت ها، قامت برافراشت و صبر کرد. روزي زینب شاهد رحلت جدّ بزرگوارش رسول اللّه و تأثیر آن بر مسلمانان به ویژه بر خاندان او بود؛ زماني دیگر شاهد مظلومیت و شهادتِ بانوي نمونه اسلام، مادرش زهرا(س) بود؛ وي پس از آن مصیبت شهادت پدر بزرگوارش امیرمؤمنان را تحمّل نمود؛ دختر علي(ع) هم چنان شاهد لخته لخته شدن جگر برادرش امام حسن(ع) در اثر زهر جفا بود، ولي آن چه را که آن مخدّره در کربلا مشاهده کرد، مصایب جانکاه و وصف ناپذیري است که کوه ها تاب تحمّل آن را نداشت. زینب در وادي صبر و استقامت، یکه تاز میدان است، به گفته علاّمه مامقاني: «و هي في الصبر و الثبات وحیدة»؛ «زینب در صبر و ثبات بي نظیر و یگانه است.» در بُلنداي مقام صبر و بردباري آن گوهر عظیم الهي، همین بس که وقتي در برابر پیکر نوراني و خونین برادرش حسین ایستاد، رو به آسمان کرد و گفت: «بار خدایا! این اندک قرباني و کشته شده در راه خودت را از ما (خاندان پیامبر) بپذیر». این سخنان از آن بانوي آزاده، در هنگامي که برادر عزیزش حسین(ع) و دیگر برادران و فرزندان خویش را از دست داده بود، قوّت ایمان، ثبات اعتقاد، گذشتن از خود و فنا شدن وي را در خداوند مي رساند. زینب بر اثر توجه و تربیت خمسه طیبه، آن چنان روح بزرگ یافته بود که شهادت عزیزانش را با صبر و ثبات وصف ناپذیر تحمّل نمود. نورالدین جزایري مي گوید: «از جمله القاب زینب(س) الراضیةِ با القدر و القضا» است، و این مخدّره چنان در برابر شداید و محن ایستادگي کرد که اگر اندکي از بسیار آن، بر اذیال جبال راسیات گذاشته شود آب مي گردد، ولي این مخدره مظلومه، یکه و تنها، غریب و بي کس«کالجبل الراسخ...» در مقابل همه ایستادگي کرد. درست است که زینب در کربلا گریه ها و ناله ها نیز داشته است، چنان که وقتي قامت علي اکبر بر زمین افتاد، زینب سراسیمه و با اشک دیدگان از خیمه بیرون آمد و فریاد زد: «یا حبیباه، یا ثمرة فؤاداه، یا نور عیناه!» و خود را بر روي بدن علي اکبر انداخت، حسین(ع) زینب را از پیکر علي جدا نموده به سوي خیمه ها برگرداند. با این که همین بانو در شهادت دو جوان خویش خاموش و ساکت بود، ولي ناله هاي زینب در این گونه موارد، دو جهت داشت:

1. گاهي عظمت مصیبت بیش از حد سنگین بود، از جمله شهادت علي اکبر، چرا که وي، مقامي بس ارجمند داشت و شبیه ترین کس به پیامبر(ص) از نظر صورت و سیرت بود. به گفته نور الدین جزایري: «حضرت علي اکبر در واقعه عاشورا، نایب رسول خدا بود، همان طوري که قاسم(ع) نایب امام حسن(ع) و حضرت عباس نایب علي(ع) و حضرت زینب(س) نایب زهراي اطهر(س) بود، و علي اکبر از طینت محمدیه بوده است؛ چنان که در زیارتش مي خوانیم: السلام علیک علي اول الشهید من نسل خیر سلیل من سلالته... بنابراین، به شهادت رسیدن علي اکبر، و مصیبت از دست دادن آن عزیز، چه اندازه سنگین و کمرشکن بوده است، مصیبتي که دل را آب مي کند و عاطفه را به جوش مي آورد، و نالیدن در چنین مصیبت عظمي، با مقام صبر در تعارض نیست.

2. دیگر این که گریه ها و ناله هاي زینب در کربلا و پس از آن در طول سفر کوفه و شام، در جهت اهداف عالیه و رسالت عظماي او، یعني ابلاغ و انتشار پیام عاشورا بوده است. زینب از راه هاي گوناگون از جمله با خطبه ها و سخنراني هاي آتشین و گریه هاي جانسوز خویش از نهضت حسیني پاسداري نمود.

 

5. شجاعت و قهرماني: از ویژگي هاي عظیم بانوي کربلا، شجاعت است. شجاعتي به سان علي(ع)، که در قیام کربلا سخت مورد نیاز بود. اگر ذره اي ترس از حکومت استبدادي یزید در وجود زینب راه مي یافت، پیروزي را ارمغان نداشت. زینب در این ویژگي یکه تاز میدان بود. خطبه هاي آتشین و افشاگرانه او بر ضد دستگاه امویان و گفتار کوبنده او در فرصت هاي مختلف به دفاع از نهضت حسیني و صلابت بي نظیر او در کوفه و شام، همه و همه بیانگر قهرماني و شجاعت اوست. «زینب به عنوان شیر زن کربلا و خطیب قهرمان پیام رسان خون شهیدان، در پیشاني اسلام تابید» و جهاد و دفاع او از اسلام و دیانت به ابدیت پیوست. زینب کبري شجاعت را از پدر به ارث برده بود. «علي(ع) در نزد دوست و دشمن به شجاعت و شهامت معروف بود». خوابیدن مولا در بستر پیامبر در شب هجرت، به هلاکت رسیدن«عمرو بن عبدود» در جنگ خندق به دست وي و دلاوري هاي علي(ع) در جنگ هاي گوناگون دوران پیامبر و پس از آن زبان زد دوست و دشمن است. ابن ابي الحدید درباره شجاعت امیر مؤمنان چه زیبا گفته است: «و امّا الشجاعة فإنّه أنسي الناسّ فیها ذکر من کان قبله، و محا اسمَ من یأتي بعده، و مقاماتُه في الحرب مشهورة یُضرب بها الامثال إلي یوم القیامة، و هو الشجاع الذي ما فرّ قط، و لا ارتاع من کتیبة و لا بارز أحدا الا قَتَلَهُ، و لا ضرب ضربة قطّ فاحتاجت الأولي إلي ثانیه...»، «و امّا شجاعت علي(ع) به گونه اي است که نام شجاعان تاریخ گذشته را از یادها بُرده، و هم چنین نام دلیر مردان آینده را به فراموشي سپرده، مقام و شجاعت وي تا قیامت ضرب المثل شده است، وي قهرماني بود که هرگز پُشت به دشمن نکرد، هیچ گاه از انبوه و گُردان دشمن نترسید، با کسي روبه رو نشد، جز آن که وي را بر زمین کوبید، علي(ع) هرگز بر دشمن ضربتي نزد که نیازمند ضربت دوم باشد...» زینب نیز، افزون بر دیگر ویژگي ها، شجاعتي شایان از خود به نمایش گذاشت؛ وي بارها جان امام سجاد(ع) را از مرگ نجات داد، و هرگز به ابن زیاد و یزید پسر معاویه اعتنایي نکرد، در حالي که آنان در اوج اقتدارشان بودند، و پاسبان ها با شمشیرهاي از نیام بیرون کشیده اطراف ایشان را گرفته بودند. زینب سخناني ایراد کرد که یزید و اطرافیان وي را رسوا ساخت.

 

6. فصاحت و بلاغت: بانوي قهرمان کربلا، فصاحت و بلاغت را از پدر و مادر گرامي اش به ارث برده بود. «هنگامي که سخن مي گفت، گویي از زبان پدر ایراد سخن مي کرد». سخنانش در بازار کوفه و مجلس یزید و نیز گفتگوهاي او با عبداللّه بن زیاد، بي شباهت به خطبه هاي امیر المؤمنین علي(ع) و خطبه فدکیّه مادرش زهرا(س) نیست. این خطبه ها در حالي ایراد مي شد که زینب داغ هاي فراواني در سینه داشت؛ گذشته از آن که تشنه، گرسنه و بي خواب بود، سختي سرپرستي کودکان و راه را نیز به دوش مي کشید. وقتي زینب در بازار کوفه، آن خطبه فصیح، آتشین و شورانگیز را در میان انبوه جمعیت تماشاچي ایراد فرمود، مردم دست ها را به دندان مي گزیدند و با تعجب به هم نگاه مي کردند. در همان موقع پیرمردي چنان از سخنان زینب بر انگیخته شد، در حالي که مي گریست و محاسنش از اشک چشمش تر شده بود دست به سوي آسمان بلند کرد و گفت: «پدر و مادرم فداي ایشان که سالخوردگان شان بهترین سالخوردگان و کودکان ایشان بهترین خردسالان، و زنان شان بهترین زنان و نسل آن ها والاتر و برتر از همه نسل هاست».

 

نويسنده: خادم حسین فاضلي

منبع: سايت حوزه


٢٢:٢٢ - 1399/12/08    /    شماره : ٦٩٢٦    /    تعداد نمایش : ٤٠


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





© Jbf-ar.org . All rights reserved.