يکشنبه ١٨ خرداد ١٣٩٩
صفحه اصلی > مقالات 
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 721653
 بازدید امروز : 513
 کل بازدید : 2255490
 بازدیدکنندگان آنلاين : 3
 زمان بازدید : 0/1094
اخبار > نمايي از زندگاني امام موسي کاظم(ع)


  چاپ        ارسال به دوست

نمايي از زندگاني امام موسي کاظم(ع)

نمايي از زندگاني امام موسي کاظم(ع)

نام او«موسي»، لقبش«کاظم»، مادرش بانويي با فضيلت بنام«حميده»، و پدرش پيشواي ششم حضرت صادق(ع) است. او در سال 128 هجري در سرزمين«ابوأ» (يکي از روستاهاي اطراف مدينه) چشم به جهان گشود و در سال 183(يا 186) به شهادت رسيد.

 

خلفاي معاصر حضرت

 

از سال 148 که امام صادق(ع) به شهادت رسيد، دوران امامت حضرت کاظم آغاز گرديد. آن حضرت در اين دوران با خلفاي ياد شده در زير معاصر بود:

1- منصور دوانيقي؛

2- محمد معروف به مهدي؛

3- هادي؛

4- هارون.

هنگام رحلت امام صادق(ع) منصور دوانيقي، خليفه مشهور و ستمگر عباسي، دراوج قدرت و تسلط بود منصور کسي بود که براي پايه هاي حکومت خود، انسان هاي فراواني را به قتل رسانيد. او در اين راه نه تنها شيعيان، بلکه فقها و شخصيت هاي بزرگ جهان تسنن را نيز که با او مخالفت مي ورزيدند، سخت مورد آزار قرار مي داد، چنان که«ابوحنيفه» را به جرم اين که برضد او به پشتيباني از«ابراهيم» (پسر عبدالله محض، و رهبر قيام ضدّ عباسي در عراق) فتوا داده بود، شلاق زد، و به زندان افکند! امام کاظم پس از وفات پدر، در سن بيست سالگي با چنين زمامدار ستمگري روبرو گرديد که حاکم بلا منازع قلمرو اسلامي به شمار مي رفت منصور وقتي که توسط«محمد بن سليمان»(فرماندار مدينه) از درگذشت امام صادق آگاه شد، طي نامه اي به وي نوشت: اگر جعفر بن محمد شخصي را جانشين خود قرار داده، او را احضار کن و گردنش را بزن! طولي نکشيد که گزارش فرماندار مدينه به اين مضمون به بغداد رسيد: جعفر بن محمد ضمن وصيتنامه رسمي خود، پنج نفر را به عنوان وصي خود برگزيده که عبارتند از: 1- خليفه وقت، منصور دوانيقي 2- محمد بن سليمان(فرماندار مدينه و خود گزارش دهنده) 3- عبدالله بن جعفر بن محمد(برادر بزرگ امام کاظم) 4- موسي بن جعفر(ع) 5- حميده(همسر آن حضرت). فرماندار در ذيل نامه کسب تکليف کرده بود که کدام يک از اين افراد بايد به قتل برساند؟! منصور که هرگز تصور نمي کرد با چنين وضعي روبرو شود، فوق العاده خشمگين گرديد و فرياد زد: اين ها را نمي شود کشت! البته اين وصيتنامه امام يک حرکت سياسي بود؛ زيرا حضرت صادق(ع) قبلاً امام بعدي و جانشين واقعي خود يعني حضرت کاظم را به شيعيان خاص و خاندان علوي معرفي کرده بود، ولي از آن جا که از نقشه هاي شوم و خطرناک منصور آگاهي داشت، براي حفظ جان پيشواي هفتم چنين وصيتي نموده بود.

 

پاسدار دانشگاه جعفري

 

بررسي اوضاع و احوال نشان مي داد که هرگونه اقدام حاد و برنامه اي که حکومت منصور از آغاز روي آن حساسيت نشان بدهد صلاح نيست، از اين رو امام کاظم دنباله برنامه علمي پدر را گرفت و حوزه اي نه به وسعت دانشگاه جعفري تشکيل داد و به تربيت شاگردان بزرگ و رجال علم و فضيلت پرداخت. «سيد بن طاووس» مي نويسد: گروه زيادي از ياران و شيعيان خاص امام کاظم(ع) و رجال خاندان هاشمي در محضر آن حضرت گرد مي آمدند و سخنان گهربار و پاسخ هاي آن حضرت به پرسش هاي حاضران را يادداشت مي نمودند و هر حکمي که در مورد پيش آمدي صادر مي نمود، ضبط مي کردند. «سيد اميرعلي» مي نويسد: در سال 148 امام جعفر صادق(ع) در شهر مدينه درگذشت، ولي خوشبختانه مکتب علمي او تعطيل نشد، بلکه به رهبري جانشين و فرزندش موسي کاظم(ع)، شکوفايي خود را حفظ کرد. موسي بن جعفر نه تنها از نظر علمي تمام دانشمندان و رجال علمي آن روز را تحت الشعاع قرار داده بود، بلکه از نظر فضائل اخلاقي و صفات برجسته انساني نيز زبانزد خاص و عام بود، به طوري که تمام دانشمنداني که با زندگي پرافتخار آن حضرت آشنايي دارند در برابر عظمت شخصيت اخلاقي وي سر تعظيم فرود آورده اند. «ابن حجر هيتمي»، دانشمند و محدث مشهور جهان تسنّ، مي نويسد: موسي کاظم وارث علوم و دانش هاي پدر و داراي فضل و کمال او بود. وي در پرتو عفو و گذشت و بردباري فوق العاده اي که(در رفتار با مردم نادان) از خود نشان داد، کاظم لقب يافت، و در زمان او هيچ کس در معارف الهي و دانش و بخشش به پايه او نمي رسيد.

 

نويسنده: مهدي پيشوايي

منبع: کتاب سيره پيشوايان، ص 413

 


٠٧:١٣ - پنج شنبه ٣١ مرداد ١٣٩٨    /    شماره : ٥٤٨٠    /    تعداد نمایش : ٧٩


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





© Jbf-ar.org . All rights reserved.