دوشنبه ٢٧ خرداد ١٣٩٨
صفحه اصلی > مقالات 
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 611537
 بازدید امروز : 417
 کل بازدید : 1940861
 بازدیدکنندگان آنلاين : 3
 زمان بازدید : 0/2168
اخبار > براى کنترل نگاه از گناه راهکارهايى وجود دارد


  چاپ        ارسال به دوست

روشهايي براي کنترل نگاه خوداز گناه

براى کنترل نگاه از گناه راهکارهايى وجود دارد

 براى کنترل نگاه از گناه راهکارهايى وجود دارد که مهم‏ترين آن‏ها عبارتند از:

 1- خداباورى:

 اعتقاد به خدا و يقين داشتن به اين که انسان در محضر خدا است و خدا ناظر بر تمام احوال و درون آدمى است، به انسان کمک مى‏کند نگاه خود را کنترل نمايد. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «فروبستن چشم از گناه ميسّر نيست مگر اين که انسان عظمت و جلال پروردگار را در قلبش مشاهده کرده باشد».

از امام على(ع) سؤال شد: توانايى بر کنترل چشم چگونه حاصل مى‏شود؟ حضرت فرمود: «اين که خود را تحت قلمرو سلطان آگاه از همه مسائل بدانى و تسليم او باشى».(1)

 

2- توجه به آثار فروبستن چشم:

 

اگر انسان بداند کنترل نگاه چه آثار و برکاتى دارد، قطعاً بر ادامه آن تشويق خواهد شد. آثار و فوائدى که بر چشم پوشى مترتب است، عبارتند از:

 

الف) راحتى دل: کسى که چشمش را فرو بندد، دلش را آرام کرده است.

با چشم چرانى انسان احساس آرامش نمى‏کند، زيرا احساسات و غرايز شهوانى تمام ناشدنى و سيرى‏ناپذير است و نفس اماره انسان را به بدى و زشتى هر چه بيشتر وادار مى‏کند.

امام على(ع) مى‏فرمايد: «کسى که چشم فرو بندد، دلش را صفا داده است».(2)

 

ب) کشف حقايق: رسول اکرم(ص) مى‏فرمايد: «چشمتان را فرو بندد تا عجائبى را ببينيد».(3)

 

ج) شيرينى عبادت را حس کردن: پيامبر اسلام(ص) مى‏فرمايد: «مسلمانى چشم خود را از زن نامحرم فرو نمى‏بندد مگر آن که خداوند شيرينى عبادتش را در دل او ايجاد مى‏کند».(4)

 

د) تزويج حور العين: امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «کسى که نگاهش به زن نامحرمى بيفتد، پس چشمش را به سوى آسمان افکند و يا نگاهش را فرو بندد، خداوند حورالعين را به ازدواج او در مى‏آورد».(5)

 

3- توجه به عواقب چشم چرانى:

 

کسى که بداند چشم چرانى چه پيامدهاى ناگوارى دارد، قطعاً به ضرر خود اقدام نخواهد کرد و نگاهش را کنتزل خواهد کرد. رسول اکرم(ص) مى‏فرمايد: «کسى که چشمش را از حرام پر کند، خداوند روز قيامت چشمش را از آتش پر خواهد کرد، مگر آن که توبه کند و برگردد».(6)

در روايت ديگر مى‏فرمايد: «نگاه تيرى از تيرهاى مسموم شيطان است».(7)

حضرت مسيح فرمود: «از نگاه به نامحرم بپرهيزيد که بذر شهوت و رشد دهنده فسق است».(8)

 

4- طرد افکار شيطانى:

 

براى کنترل نگاه، بايد انديشه را از نفوذ افکار شيطانى دور نگه داشت، زيرا گام نخست در انحراف، فکر کردن درباره آن است. امام على(ع) مى‏فرمايد: «کسى که در اطراف گناه بسيار بينديشد، سرانجام به آن گناه کشيده خواهد شد».(9)

 

5- پرهيز از عوامل تحريک زا:

 

تخيلات تحريک کننده، رفت و آمد در جاهايى که نامحرم است، گفت و گو با نامحرم، ديدن فيلم‏ها و عکس‏هاى مبتدل، زمينه را براى چشم چرانى فراهم مى‏کند.

 

6- دقت در دوست يابى:

 

بررسى‏ها نشان مى‏دهد که نوجوانان، اوّلين قدم‏هاى انحراف و تباهى را به کمک دوستان ناباب برداشته، سپس در سراشيبى سقوط قرار گرفته‏اند.(10) آلودگى و انحراف، به سرعت از طريق دوستان نا اهل به افراد پاک و سالم سرايت مى‏کند و چشم چرانى از اين قاعده مستثنا نيست.

امام على(ع) مى‏فرمايد: «از معاشرت با مردم فاسد بپرهيز که طبيعت تو، ناخودآگاه ناپاکى را از طبع آن‏ها سرقت مى‏کند».(11)

 

7- ازدواج:

 

يکى از راه‏هاى مؤثر در کنترل نگاه، ارضاى صحيح غريزه جنسى از طريق ازدواج است. رسول خدا(ص) مى‏فرمايد: «اى گروه جوانان! هر يک از شما که قدرت ازدواج دارد، حتماً اقدام کند، زيرا اين بهترين وسيله است که چشم را از نگاه‏هاى آلوده و عورت را از بى عفّتى محافظت مى‏کند».(12)

 

8- تقويت اراده:

 

چشم چرانى اگر به صورت عادت در آمده باشد، همچون خصايص طبيعى و ذاتى، دامنه دار و پر نفوذ مى‏گردد و به منزله طبيعت دوم در مى‏آيد. در اين حال رهايى از اين عادت ناپسند، نياز به تصميم و عزمى راسخ دارد. آن چه در شروع کار مهمّ است، خواستن و انگيزه داشتن است. براى مبارزه با چشم چرانى بايد دو کار انجام گيرد:

الف) به خواسته نفس پاسخ مثبت داده نشود،

ب) عادت پسنديده‏اى جايگزين گردد و خود را به کارهاى پسنديده مانند مطالعه کتاب و ورزش مشغول سازد.

 

پى نوشت‏ها:

 

1. بحارالأنوار، ج 101، ص 41.

2. ميزان الحکمة، ج 4، ص 3289.

3. بحارالأنوار، ج 101.

4. ميزان الحکمة، همان، ص 3292.

5. همان.

6. بحارالأنوار، ج 73، ص 334.

7. همان، ج 101، ص 38.

8. همان، ص 42.

9. غررالحکم، ج 5، ص 321.

10. محمد على سادات، راهنماى پدران و مادران، ج 1، ص 99.

11. ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه، ج 20، ص 272.

12. مکارم الاخلاق، ص 100.

 

گردآوري : گروه اينترنتي نيک صالحي


١٠:٤٤ - يکشنبه ٥ اسفند ١٣٩٧    /    شماره : ٥٣٤٠    /    تعداد نمایش : ٣٩


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





© Jbf-ar.org . All rights reserved.