سه شنبه ٠٨ مهر ١٣٩٩
بارزترین درجه زنان سه چیز است: پوشیدن چشم از نامحرمان، پوشیدن تمام اندام از بیگانگان، کم و با حیا از منزل بیرون شدن.صفحه اصلی > اخبار  
منو اصلی
عنوان
قال الصادق (ع):
حَصِّنُوا أمْوالَكُمْ وَ فَرُوجَكُمْ بِتِلاوَةِ سُورَةِ النُّورِ وَ حَصِّنُوا بِها نِسائَكُمْ فَاِنَّ مَنْ أدْمَنَ قَرائَتَها فِي كُلِّ يَوْمٍ أوْ فِي لَيْلَةٍ لَمْ يَزْنِ أحَدٌ مِنْ بَيْتِهِ أبَداً حَتّي يَمُوتَ.
 
امام جعفر صادق (ع):
خانواده و اموال خود را با قرائت سوره نور حفظ كنيد و زنان خود را بوسيله آن مصون و محفوظ نگه داريد زيرا كسي كه دائماً روزي يكبار اين سوره را قرائت كند، هيچ فردي از اهل منزل او به فحشا كشانده نخواهند شد.
 
نور الثقلين، جلد 3، صفحه 583
عنوان

برای زن جایز نیست مچ پایش را برای مرد نامحرم آشکار سازد و اگر مرتکب چنین عملی شد اول اینکه: خداوند سبحان همیشه او را لعنت می‌کند. دوم اینکه: دچار خشم و غضب خداوند بزرگ می‌شود. سوم اینکه: فرشتگان الهی هم او را لعنت می‌کنند. چهارم: عذاب دردناکی برای او در روز قیامت آماده شده است.هر زنی که به خداوند سبحان و روز قیامت ایمان دارد زینتش را برای غیر شوهرش آشکار نمی‌کند و همچنین موی سر و مچ پای خود را نمایان نمی‌سازد و هر زنی که این کارها را برای غیرشوهرش انجام دهد دین خود را فاسد کرده و خداوند را نسیت به خود خشمگین کرده است.

اوقات شرعی
آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 539965
 بازدید امروز : 164
 کل بازدید : 2389725
 بازدیدکنندگان آنلاين : 3
 زمان بازدید : 0/1563
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر:
عضويت جديد
اخبار > تنبيه يعني آگاه ساختن و به طور کلي عبارت است از: ارائه يک محرک آزار دهنده يا تنبيه کننده، به دنبال يک رفتار نامطلوب، به منظور کاهش دادن يا از بين بردن آن رفتار.


  چاپ        ارسال به دوست

چهل نکته در باره تنبيه بدني

تنبيه يعني آگاه ساختن و به طور کلي عبارت است از: ارائه يک محرک آزار دهنده يا تنبيه کننده، به دنبال يک رفتار نامطلوب، به منظور کاهش دادن يا از بين بردن آن رفتار.

تنبيه يعني آگاه ساختن و به طور کلي عبارت است از: ارائه يک محرک آزار دهنده يا تنبيه کننده، به دنبال يک رفتار نامطلوب، به منظور کاهش دادن يا از بين بردن آن رفتار.
 
1- کودک بايد در حد فهم و توان عقلي اش، هم درک کند و هم بپذيرد که چرا تشويق يا تنبيه مي شود.
 
2- تشويق و تنيبه، مناسب با عمل و رفتار انجام شده از جانب کودک و مربي باشد.
 
3- ريشه و علت خطا براي هر دو، هم مربي و هم کودک به طور کامل مشخص و روشن شده باشد.
 
4- تنبيه بدني، خشن ترين و نامطلوب ترين روش تغيير رفتار است.
 
5- تنبيه، رفتار نا مطلوب را در فرد از بين نمي برد بلکه به شکل موقتي آن را خاموش مي کند.
 
6- تنبيه بدني، ممکن است باعث شرکت نکردن کودک، و به کنارگيري او از فعاليت ها بيانجامد.
 
7- خشونت تمايل به خشونت را کاهش نمي دهد، بلکه خشونت موجب خشونت است.
 
8- تنبيه شديد يا مقيد کننده، مي تواند بي اندازه ناکام کننده باشد و ناکامي، خود يکي از علل اصلي پرخاشگري است.
 
9- والديني که تنبيه شديد اعمال مي کنند، فرزنداني پرخاشگر به بار مي آورند.
 
10- تنبيه، گرانترين و در عين حال کم اثر ترين وسيله يادگيري و اصلاح رفتار است.
 
11- فرد تنبيه شده، ممکن است براي احتراز از تنبيه، از يک رفتار، اجتناب، اما رفتارهاي ديگر را جانشين آن کند.
 
12- تنبيه، کودک را ترسو بار مي آورد و کتک نيز، شخصيت کودک را در هم شکسته و تعادل رواني او را بر هم مي زند.
 
13- شخص تنبيه شونده، ممکن است سر انجام به تنبيه کننده حمله ور شود و در مقابل او بايستد.
 
14- تنبيه موقعيت فردي و اجتماعي فرد را متزلزل مي کند.
 
15- تنبيه هاي بدني، ممکن است به ايجاد عقده، نسبت به اولياء و مربيان منجر شود و حالت طغيان و سرکشي را در کودک برانگيزاند.
 
16- تنبيه، باعث واکنش هاي رواني و عاطفي، مانند: اضطراب – ترس افراطي – دلشوره دائمي و ... شود.
 
17- تنبيه، باعث مي شود تنبيه شونده از کليه چيزهايي که در ارتباط با تنبيه است، متنفر شود.
 
18- کساني که شاهد تنبيه شدن افراد، توسط ديگران بوده اند، در مواقع و مکان هاي ديگر، خود به تنبيه ديگران اقدام کرده اند.
 
19- تنبيه، در کاهش رفتار نامطلوب به طور موقت مؤثر است اما موجب نابودي رفتار نامطلوب نمي شود و چه بسا به افزايش رفتار نا مطلوب کمک کند.
 
20- نبايد در تنبه زياده روي نمود، چون در اقر تکرار و زياده روي، اثر خود را از دست مي دهد و فرد با تنبيه سازگار مي شود.
 
21- معلم، نبايد به هيچ وجه امر تنبيه را به دانش آموزان ديگر محول کند، که اين امر، در روان کودک و هم چنين در روابط فيمابين دانش آموزان اثر ناروا و زيانبخش بر جاي مي گذارد.
 
22- تبينه بايد بيدرنگ و متناسب با جرم، سن و توان افراد باشد.
 
23- تحقيقات روانشناسي نشان مي دهد که، 90 شيطنت هاي بچه ها مرضي نيستند.
24- بسياري از تنبيه ها، به دليل عدم درک روان و ذهن کودک در حال رشد است.
 
25- از تنبيه بدني، سرزنش و خجالت دادن کودک، جداً و قوياً خود داري کنيد.
 
26- از لجبازي کردن، سربه سر گذاشتن، مشاجره با کودک، خود داري کنيد.
 
27- تنبيه باعث خشم کودک مي شود و اين احساس را در وي به وجود مي آورد که هيچ کس اورا درک نمي کند.
 
28- تنبيه محصول هيجان و عواطف است تا منطق و دليل.
 
29- تنبيه بدني، گاهي ماهيت(ديگر آزاري دارد) يعني معلم يا والدين با تنبيه کودک از لحاظ عاطفي ارضا مي شوند.
 
30- والديني که طغيان را با طغيان جبران مي کنند، الگويي از طغيان براي کودک فراهم مي کنند.
 
31- تنبيه کردن، يعني آسيب رساندن و تنبيه، مبارزه با معلول است نه علت.
 
33- تند ترين و غالباً بي حساب ترين، کم اثرترين و خشن ترين واکنش در برابر رفتار نا مطلوب ديگران، تنبيه بدني است.
 
34- تنبيه بدني، شخصيت فرد را مضمحل مي کند.
 
35- تنبيه، اغلب، متابعت به بار نمي آورد.
 
36- هر خطا و اشتباه کودک قابل تنبيه نيست.
 
37- در مقام تنبيه، به رخ کشيدن خوبي هاي همسالان موجب تحريک حسادت کودک مي شود.
 
38- سعي کنيد به جاي تهديد و تنبيه، انتقال و بدبيني، نقاط مثبت افراد را مد نظر قرار دهيد.
 
39- معروف ترين قانوني که اسلام، معلمان و مربيان را بدان دعوت کرده است قانون تشويق است.
 
40- تنبيه امکان دارد رفتار نامطلوب را تقويت نمايد.


١٣:٤٢ - جمعه ١٨ آبان ١٣٩٧    /    شماره : ٣٩٢٧    /    تعداد نمایش : ٥١٨


امتیازدهی
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





© Jbf-ar.org . All rights reserved.